Η αειφόρος ανάπτυξη αναφέρεται στην οικονομική ανάπτυξη που σχεδιάζεται λαμβάνοντας υπόψη την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα. Γνώμονας της αειφορίας είναι η μέγιστη δυνατή απολαβή αγαθών από το περιβάλλον, διατηρώντας ευαίσθητη στάση απέναντι σε αυτό. Όταν όμως η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων επηρεάζει αρνητικά κάθε γήινο οικοσύστημα ή ευνοεί συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, τότε μιλούμε για περιβαλλοντική υποβάθμιση.
Η τεχνολογία καλείται πλέον όχι να οδηγήσει στην εντατική αξιοποίηση των φυσικών πόρων, αλλά στην περιβαλλοντική βελτίωση μέσα από «καθαρότερες» παραγωγικές διαδικασίες. Μία ανεξάντλητη πηγή «καθαρής» ενέργειας είναι η ηλιακή, που συλλέγεται μέσω φωτοβολταϊκών συστημάτων. Όμως η εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας παρουσιάζει σημαντικά μειονεκτήματα:
Η πρότασή μας επικεντρώνεται στους στόχους αειφόρου ανάπτυξης του ΟΗΕ: η χρήση διαστημικών δορυφόρων ως συλλεκτών ηλιακής ενέργειας. Ανεξαρτήτως εποχής, καιρού και τοποθεσίας, οι δορυφόροι θα συλλέγουν ανεμπόδιστα την ηλιακή ενέργεια και μέσω ραδιοκυμάτων υψηλής συχνότητας θα τη μεταδίδουν αδιάκοπα στη Γη.
Έτσι θα μειωθεί η μόλυνση της ατμόσφαιρας και η οπτική ρύπανση, και — το σημαντικότερο — θα μπορέσουν να ηλεκτροδοτηθούν απόμακρες περιοχές και φτωχότερες χώρες. Η κατασκευή μας επιχειρηματολογεί για έναν «καθαρότερο» τρόπο συλλογής ηλιακής ενέργειας που συνεισφέρει στην ισότιμη κατανομή των πόρων, στην άμβλυνση της φτώχειας και στην επίτευξη των στόχων της βιώσιμης ανάπτυξης.
